باران

پایان کار وبلاگ

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد

شب مرگ از بیم آنجا شتابد

که از مرگ غافل شود تا بمیرد

من این نکته گیرم که باور نکردم

ندیدم که قویی به صحرا بمیرد

چو روزی ز آغوش دریا برآمد

شبی هم در آغوش دریا بمیرد

تو دریای من بودی آغوش باز کن

که می خواهد این قوی زیبا بمیرد

در زمان حضرت سلیمان دو تا گنجشک یه گوشه ای نشسته بودند. گنجشک نر به گنجشک ماده اظهار محبت می کرد. می گفت تو محبوبه منی. تو همسر منی. دوستت دارم. عاشقتم. چرا به من کم محبتی؟ چرا محلم نمیذاری؟ فکر کردی من کم قدرت دارم تو این عالم عیال؟ من اگه بخوام می تونم با نوک منقارم تخت و تاج سلیمان رو بردارم بندازم تو دریا. باد که مسخر سلیمان بود پیام رو به گوش سلیمان رسوند. حضرت تبسمی کرد و فرمود اون گنجشک ها رو بیارید پیش من. آوردند.سلیمان به گنجشک نر گفت خوب ادعاتو اجرا کن بینم. گفت من چنین قدرتی ندارم. سلیمان گفت پس الان به همسرت گفتی؟ گفت خوب شوهر گاهی جلو همسرش کلاس میاد یه خالی ای می بنده. عاشق که ملامت نمیشه. من عاشقم. یه چی گفتم ولی یا نبی الله واقعا دوسش دارم. این به ما محل نمیذاره. حضرت به گنجشک ماده گفت اینکه به تو اظهار محبت میکنه چرا محلش نمیدی؟ گفت یا نبی الله چون دروغ میگه هم منو دوست داره هم یه گنجشک دیگه رو. مگه تو یک دل چند تا محبت جا میگیره؟ این کلام در دل جناب سلیمان چنان اثری گذاشت که تا چهل روز گریه می کرد و فقط یک دعا می کرد. می گفت:

                             الهی دل سلیمان رو از محبت غیر خودت خالی کن.

عشق معنی وجود است معنی یک واژه نیست

هر که این معنا نداند عاشق و دلداده نیست

هر که با لر یار گردد عشق لر در دل نهد

او چنان آمیخته گردد که زلر بیگانه نیست

در سرایی که همه از عشق لر دم می زنند

آن سرا جز خاک ایران و همین کاشانه نیست

عشق بی معناست اگر غیرت نباشد در کنار

غیرت لر در دل این خاک بی آوازه نیست

ترکها را عشق کو "قوم ترک این بشنوید

عشق از آن لر است و تحفه ای ترکانه نیست

حال گر یک ترک یا تاجیک از عشق بی خبر

عاشق یک دختر لر گرددآن ظلمانه نیست

در پی بحث و جواب عشق چون پرسان شذم

موبدی می گفت عشق جز در دل مستانه نیست

گفت انذر پاسخم یک لر جواب عشق را

هیچ عشقی جز شهادت در ره جانانه نیست

گفتم ای قوم عرب ای کرد و ای ترکان فارس

یا چو لر آدم شوید یا جایتان این خانه نیست

یکنفر می آید دیگری میرود و چرخهء آمد و رفت تکرار و تکرار میشود
      آری باید رفت
      و آری باید دل نداد
      و این شاید قانونی است که فراموشی و شاید ترس از جاودانگی آن را وضع کرده

      باید مسافر بود و سفر کرد
      و هجرت را تکرار و تکرار و تکرار کرد....
      داستان آمد و رفت که شاید اسمش زندگی است را دوره کرد ، آموخت و یاد داد

      آه از این قانون ..................آه از این داستان.

      هیچ کس نمی ماند
      هیچ کس نمی خواند
      و هیچ کس جاودانگی را ارمغان ندارد

      می دانم که رفتن دلیل نبودن نیست
      اما کاش همه بدانند ... کاش همه بخوانند
      کاش تو هم بدانی و بخوانی
      کاش او هم ........

      باید نوشت
      باید نوشتن را سرشت و تکرار ها را تکرار کرد

      میدانم فاصلهء ما زیاد شده اما نمیدانم تو دور شده ای یا من
      تو سفر کردی یا من جا ماندم
      تو تکرار کردی یا من .......

      ولی کاش !!

      ولی کاش آینه ای داشتی
      و میدیدی کسی در پشت منظر نگاهت هم آغوش خاک گشته
      و لحظه لحظهء خاطرات بودنت را در این فاصله ها میگذارد تا به تو نزدیک تر شود
      ......
      کاش میدانستی که کسی آمار قدمهایت را دارد....

      قانون ......
      من به قانون شکنی محکومم...و تبعیدبه مجازم
      نفرین به دادگاه تو .... نفرین به دادگاه من

      چه بیهوده است انتظار دیروز را در فردا کشیدن...

      بودن من درد نیست
      من از بیهوده بودن سخت دلگیرم........

دانشگاه پیام نور دولت آباد

ساکت نشسته ای
اندر این دالان تاریک پر وحشت
پر ز غوکان و سگان هار بی طاقت
می نگرند در تو با چشمان قرمز خونین
در میان گرگ های این جنگل بی انتها
چون بره ای تنها
زنده ای آیا هنوز؟ 

فریاد کن بغض در گلو شکسته ات را
فریاد کن زخم خونین بر دل نشسته ات را
ای دوست
فریاد کن

از شقایق های پر پر
از یاران بر خون غلطیده
از دلهای سرد از سنگ سخت تر
بگو
جانم به قربانت
بگو

همگان متظرند
فریاد کن
بشکن سکوت این شب تاریک را
بشکن صدای زوزه ی این ناکسان نا اهل را
از صدای ناله ی یارت
وز پیراهن در خون شسته ی بر سر دارت
بگو
جانم به قربانت
بگو ...

خدایــا عمـر مـن را بـر سـر آور

سالها بعد ياد تو از خاطرم خواهد گذشت

و نخواهم دانست کجايي .....

اما

سلام وآرزوي من براي خوشبختي تو

تو را در خواهد يافت

و در بر خواهد گرفت

و احساس خواهي کرد

اندکي شاد تر و اندکي خوشبخت تر

و نخواهي دانست

كه چرا......

In summer you be frind

In autumn you loved

And in winter you die

When the spring come

He forget you for ever

And don’t never khown

The reson s your die was his love...

و برکت می دهند

بلکه هر دو می روند تا عظمت هستی را تجلی بخشند

آن دانه ای که در دل خاک مردنی شد

هسته ای را که در دل زمين مدفونش کرده ای...